Automatische telefooncentrale - Elektromechanica i.p.v. telefoonoperator

Blik in de tentoonstelling
Blik in de tentoonstelling

Snelheid, betrouwbaarheid en discretie hingen bij handcentrales van de telefonist(e) af. De personeelskosten waren echter zeer hoog en het maximale aantal deelnemers per telefooncentrale was beperkt.

In 1889 vraagde de Amerikaan Almon B. Strowger een patent voor de naar hem vernoemde Strowger-kiezer aan. Dit systeem lag aan de basis van het automatische telefoonverkeer. Er zouden echter nog veel experimenten met verschillende kiestypes volgen.

De eerste automatische telefooncentrale

In 1892 richtte Strowger "Automatic Telephone Exchange Co.", de eerste automatische telefooncentrale, in La Porte/Indiana (VS) op. Het automatische kiesproces werd in werking gezet door op de toetsen voor honderdtallen, tientallen en eenheden te drukken. In 1895 besloot de firma van het oorspronkelijke idee van de Strowger-kiezer af te zien. Vanaf 1896 werd de draaischijf ingevoerd.

In 1900 startte de Duitse "Reichstelegraphenverwaltung" (dienst voor rijkstelegrafie) met haar eerste testcase, bestaande uit 400 aansluitingen zonder verbinding met het openbare netwerk. Hildesheim bezat in 1908 de eerste centrale met automatische telefoonaansluiting. In 1909 werd in München-Schwabing een eerste soortgelijke centrale, met centrale batterij geopend. München was in 1923 de eerste stad met volledig geautomatiseerd lokaal telefoonverkeer.

Automatiserung 1972 afgerond

In hetzelfde jaar bood het telefoonconcern Weilheim/Oberbayern zijn cliënteel de mogelijkheid een ander concern via automatisch telefoonverkeer te bereiken. De aangewende techniek liet echter niet toe automatische interlokale telefoongesprekken over grote afstand te voeren.

Het laatste systeem, dat vanaf 1950 door de Duitse Rijkspost ingezet werd, was het op de Strowger-kiezer gebaseerde S 50 kiesstelsel (links in de tentoonstelling). Zijn opvolgingssysteem S 55 uit 1955 (rechts in de tentoonstelling) was gebaseerd op een nieuwe edelmetaalkiezer, die het automatische interlokale telefoonverkeer volledig vrijmaakte. Het zou nog tot 1972 duren vooraleer het volledige binnenlandse telefoonverkeer geautomatiseerd was.

Tijdens de jaren '80 begon de omschakeling op elektronisch-digitale telefoonsystemen. In 1997 verdwenen de laatste elektromechanische telefooncentrales van Deutsche Telekom.